نظریه میدانهای همدیس لگاریتمی را می توان با استفاده از تبدیلات مقیاس پوچ توان به دست آورد. با استفاده از این نوع تبدیل مقیاس خصوصیات مختلف نظریه های میدان همدیس لگاریتمی، از جمله توابع همبستگی دو نقطه ای و سه نقطه ای را صرفا با استفاده از قیود تقارن محاسبه می کنیم. توابع همبستگی چهار نقطه ای نیاز به محاسبه بردارهای تکین دارد که در این مقاله با استفاده از روش وزنهای پوچ توان، دترمینان کچ، بردارهای تکین و نهایتا توابع چهار نقطه ای محاسبه می شوند. این نتیجه منجر به تعمیم معادله فوق هندسی به یک مجموعه معادلات ناهمگن می شود، که جوابهایی برای آنها ارایه می شود. در ادامه با استفاده از همین روش، نظریه میدانهای همدیس لگاریتمی نزدیک مرز را تحلیل می کنیم. در پایان ابر میدانهایی با وزن همدیس D=0 وD=2 معرفی می شوند که یکی در بردارنده جفت لگاریتمی عملگر واحد و دیگری شامل جفت لگاریتمی تانسور انرژی تکانه است. سرانجام مبادرت به استنتاج OPE اعضای هر یک از این ابر میدانها می ورزیم.

میل نهایی به مصرف در گروه های درآمدی، در سیاست گذاری های کلان اقتصادی از اهمیت زیادی برخوردار است. اما به علت محدودیت هایی مانند نبودن آمار درآمد و مصرف برای گروه های درآمدی بطور مستقیم در سالنامه های آماری ایران، تخمین میل نهایی به مصرف برای گروه های درآمدی تاکنون انجام نشده است. هدف این تحقیق، برآورد میل نهایی به مصرف برای گروه های درآمدی بوسیله فرضیه درآمد دائمی نسبی است که در ادبیات اقتصادی اخیر معرفی شده است. همچنین در این تحقیق اثرات توزیع درآمد بر میل نهایی به مصرف گروه های درآمدی مورد بررسی قرار خواهد گرفت. دوره مورد بررسی 1385-1361 و روش برآورد مورد استفاده، روش حداقل مربعات معمولی است. نتایج تحقیق رابطه معنی داری را بین میل نهایی به مصرف در گروه های درآمدی و درآمد دائمی نسبی تایید می کند. میل نهایی به مصرف برای گروه درآمد پایین، متوسط و بالا بترتیب 0.995، 0.85 و 0.7 تخمین زده شده است. برآورد کوتاه مدت میل نهایی به مصرف نشان می دهد که با افزایش میل نهایی به مصرف در یگ گروه درآمدی، از میل نهایی به مصرف گروه دیگر کاسته خواهد شد. از دیگر نتایج بدست آمده در این تحقیق این است که در اقتصاد ایران، توزیع ناعادلانه (عادلانه) درآمد، مصرف را به اندازه کافی کاهش (افزایش) نخواهد داد که باعث افزایش (کاهش) پس انداز تا سطح مطلوب گردد.

یکی از ویژگیهای تجزیه و تحلیل پوششی داده ها (DEA) این است که به هرکدام از واحدهای تصمیم گیرنده (DMU) امکان می دهد تا وزن عوامل را بگونه ای انتخاب نمایند که هنگام محاسبه کارایی، بیشترین امتیاز را عاید خود سازند. از طرف دیگر، این انعطاف پذیری در وزن عوامل، مقایسه واحدهای تصمیم گیرنده را بر اساس یک مجموعه وزنهای مشترک، دشوار می نماید. در این مقاله، برای غلبه بر این مشکل و ارزیابی تمامی DMU ها با یک مقیاس یکسان، رویکرد برنامه ریزی خطی چند هدفی (MOLP) ارائه می گردد که مبتنی بر روش scalarizing function است که برای ارائه مجموعه وزنهای مشترک بکار رفته است و همین امر، مزیت این روش را نسبت به سایر روشهای موجود بیان می کند که همگی بر برنامه ریزی غیرخطی چند هدفی مبتنی می باشند.

در پژوهش حاضر، با استفاده از مدل فیزیکی، به بررسی رفتار شالوده واقع بر خاک ماسه­ای تحت بارگذاری استاتیک و تأثیر عوامل مختلف روی رفتار خاک پرداخته شده است. در این تحقیق آزمایشگاهی، تأثیر عرض پی، تراکم خاک ماسه­ای و مقدار سربار بر نشست شالوده نواری مورد بررسی قرار گرفته است. مصالح خاکی مورد استفاده، ماسه متوسط بد دانه­بندی شده است. مدل شالوده نواری دارای عرض 5، 5/7 و 10 سانتی­متر و طول 34 سانتی­متر است. برای به دست آوردن نمونه ی همگن با تراکم نسبی مشخص و تکرارپذیری شرایط آزمایشگاهی، روش بارش ماسه انتخاب شده است. سیستم بارگذاری به صورت هوای فشرده است که قابلیت اعمال بار یکنواخت و استاتیک را داراست. رابطه نشست نسبی نهایی با عرض شالوده­های واقع بر خاک ماسه­ای با تراکم متوسط به صورت خطی بوده و با ازدیاد عرض شالوده، پی در نشست نسبی نهایی کمتری به ظرفیت باربری نهایی خود می­رسد. مقدار نشست شالوده واقع بر خاک ماسه­ای با تراکم متوسط، حدود 10 درصد بیشتر از شالوده واقع بر خاک ماسه­ای متراکم است. رفتار خاک تا فشار حدود 50 درصد ظرفیت باربری نهایی به­صورت ارتجاعی خطی است. رابطه فشار- نشست پی نواری تا حدود 5 درصد عرض پی، خطی است. گسیختگی برشی کلی در نشست نسبی حدود 12 تا 14 درصد اتفاق می­افتد، به همین دلیل، پیشنهاد می­شود برای تعیین ظرفیت باربری نهایی پی نواری واقع بر خاک ماسه­ای، مقدار فشار نظیر 12 درصد، ملاک عمل قرار گیرد.

الگوریتم پس انتشار خطای استاندارد، فقط در فضای وزنهای شبکه، با توپولوژی ثابت، عمل جستجو را انجام میدهد. تعداد لایه ها، نرونها و وزنهای شبکه، تاثیر بسزایی بر روی کارایی شبکه دارد. بنابراین نیاز به الگوریتمهایی داریم که بتوانند بطور اتوماتیک ساختار مناسب شبکه را تعیین کنند. برای تعیین اندازه مطلوب برای شبکه های عصبی الگوریتمهای گوناگونی توسط افراد مختلف ارایه شده است. توسط آقایان میبدی و بیگی الگوریتم جدیدی تحت عنوان WSA با استفاده از اتوماتان یادگیری مهاجرت اشیا برای تعیین تعداد وزنها طراحی گردیده است. این الگوریتم با حذف وزنهایی که دارای تاثیر کمتری هستند نه تنها باعث کاهش پیچیدگی شبکه میشود. بلکه قدرت تعمیم شبکه را نیز افزایش میدهد. در الگوریتم تعیین تعداد وزن، در ابتدا همه وزنهای موجود در شبکه روشن بوده و به همه وزنها مدتی اجازه داده میشود تا در آموزش شبکه شرکت نمایند. وزنهای روشنی که قدر مطلق مقدار آنها از یک مقدار آستانه ای کمتر باشد جریمه شده و وزنهای روشنی که قدر مطلق آنها از یک مقدار آستانه ای دیگر بیشتر باشد پاداش میگیرند. وزنهای روشنی که قدر مطلق مقدار آنها بین دو مقدار آستانه ای قرار گیرد تغییری در وضعیت آنها ایجاد نمیشود. با انتخاب مقادیر بهینه برای این بازه ها میتوانیم در کمترین زمان به شبکه هایی با حداقل تعداد وزن که بتواند با خطای قابل قبولی الگوهای آموزش را یاد گرفته و همچنین از قدرت تعمیم قابل قبولی برخوردار باشد برسیم. در این مقاله با استفاده از اتوماتان یادگیر، بازه های تصمیم گیری را تطبیق داده ایم. در الگوریتم پیشنهادی تحت عنوان AWSA برای پاسخ دادن به اتوماتان مربوط به تنظیم بازه های تصمیم گیری، از معیار خطا کمک گرفته ایم. همچنین در این مقاله الگوریتم جدید دیگری تحت عنوان MWSA ارایه گردیده است. در الگوریتم پیشنهادی معیارهای جدیدی برای ارزیابی عملکرد وزنهای روشن و خاموش ارایه گردیده است. نتایج شبیه سازیهای مختلف بر روی مسایل شناسایی اعداد انگلیسی، شناسایی اعداد چاپی فارسی، تقریب تابع غیر خطی زمان گسسته از مرتبه دوم و باز شناسی فونمنهای فارسی نشان میدهد الگوریتمهای پیشنهادی AWSA و MWSA دارای عملکرد بهتری نسبت به الگوریتمهای دیگر یادگیری ساختار میباشد.

منظور از صلاحیت از نظر قانون اختیار و تکلیفی است که قانونگذار به مرجع قضایی جهت رسیدگی به دعوائی می دهد. شناخت انواع صلاحیت دادگاه دارای اهمیت، از این جهت است که با شناخت هر یک از انواع صلاحیت می توان قواعد مربوط را به خوبی تحلیل و آثار متفاوتی را بر هر کدام بار کرد. صلاحیت مراجع در سه دسته ذاتی، نسبی و محلی قراردارد. صلاحیت ذاتی یا همان شایستگی اختصاصی یک مرجع قضایی یا غیرقضایی در رسیدگی به امور یا دعاوی اعلامی از ناحیه قانونگذار است. قواعد مربوط به صلاحیت ذاتی از قواعد آمره است و توافق برخلاف آن امکان ندارد. صلاحیت مربوط به اتحادیه و اتاق تعاون از نوع صلاحیت ذاتی است چرا که مراجع قضایی و اداری هر یک، از صنف جداگانه ای با مختصات و ویژگی های خاص خود هستند و ذاتاً با هم متفاوتند و صلاحیت آنها نسبت به دعاوی خاص مرجوع الیه ذاتی است. در رابطه با صلاحیت نسبی نیز با توجه به اینکه بحث صلاحیت نسبی وقتی مطرح می گرددکه هر دو مرجع تالی و عالی دارای یک ماهیت و جنس یکسان باشند، یعنی هر دو مرجع یا باید قضایی باشند یا هر دو مرجع باید غیرقضایی باشند تا بتوان میان آن دو صلاحیت نسبی به مفهوم خاص برقرار کرد. لذا موضوع صلاحیت نسبی در مراجع داوری منتفی است.

سابقه و هدف: قالبگیری در پروتز ثابت یکی از مهمترین مراحل کار است و نظریات متفاوتی در رابطه با تکنیکهای مختلف قالبگیری و دقت آنها وجود دارد. این تحقیق با هدف مقایسه دقت سه تکنیک قالبگیری دو مرحله ای با فضا، دو مرحله ای بدون فضا و یک مرحله ای با ماده قالبگیری Speedex (بسته بندی در شرکت آپادانا تک) انجام گردید.مواد و روشها: تحقیق به روش تجربی (experimental) بر روی مدل آزمایشگاهی انجام شد. با استفاده از ماده قالبگیریSpeedex ، برای هر تکنیک 10 قالبگیری و جمعا 30 قالب بدست آمد. قالبها پس از 0.5 ساعت با گچ (Master Die) ریخته شدند. ارتفاع و قطر دای با و بدون آندرکات و فاصله بین دو دای در مدلهای گچی توسط فرد متخصصی که از تکنیک قالبگیری مطلع نبود با دستگاه Profile Projector در حد میکرون، سه بار اندازه گیری شده، میانگین اندازه ها بدست آمد. اختلاف اندازه ها در مدل گچی با مدل اصلی محاسبه گردید. ابتدا با آماره ANOVA وجود یا عدم وجود اختلاف بررسی و در صورت وجود اختلاف با آماره LSD، تکنیک قالبگیری برتر تعیین شد.یافته ها: براساس نتایج حاصله، بین سه تکنیک در کلیه ابعاد اختلاف معنی دار وجود دارد. تکنیک قالبگیری دو مرحله ای بدون فضا از نظر ارتفاع و قطر دای بدون آندرکات از تکنیک یک مرحله ای دقیق تر است و تکنیک قالبگیری یک مرحله ای از نظر ارتفاع و قطر دای با اندرکات و فاصله بین دو دای نسبت به تکنیک قالبگیری دو مرحله ای بدون فضا دقت بیشتری دارد.نتیجه گیری: تکنیک قالب گیری دو مرحله ای با فضا در تمامی ابعاد از دو تکنیک دیگر دقیق تر است. در صورت وجود اندرکات قالبگیری یک مرحله ای نسبت به تکنیک قالبگیری دو مرحله ای بدون فضا ارجحیت دارد.